Organizacja pokojowa Wojska Polskiego II RP – pokojowa organizacja Wojska Polskiego II RP w latach 30. XX wieku.
Naczelne i lokalne władze wojskowe Prezydent RP – Najwyższy Zwierzchnik Sił Zbrojnych – przewodniczący Komitetu Obrony Państwa Gabinet Wojskowy Prezydenta RP Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych Sztab Główny Ministerstwo Spraw Wojskowych Komitet Obrony Rzeczypospolitej
Sztab Główny Szef Sztabu Głównego I zastępca Szefa SG II zastępca Szefa SG (od 1939) Sekretariat Komitetu Obrony Rzeczypospolitej (od 1936) Oddział I Organizacyjno-Mobilizacyjny Oddział II Wywiadu i Kontrwywiadu Oddziału III Szkoleniowo-Operacyjny Oddział IV Kwatermistrzowski Szefostwo Komunikacji Wojskowych Inspektorat Saperów Sztab Lotniczy (od 1937) Wojskowy Instytut Geograficzny Samodzielny Referat Personalny Oficerów Dyplomowanych Placówki Zagraniczne (attaché wojskowi): Belgrad, Berlin, Bukareszt, Helsinki, Moskwa, Paryż, Praga, Ryga, Tokio; Delegaci Sztabu Głównego przy Okręgowych Dyrekcjach Kolei Państwowych: Bydgoszcz, Gdańsk, Katowice, Kraków, Lwów, Poznań, Radom, Stanisławów, Warszawa, Wilno; Delegaci Sztabu Generalnego przy Okręgowych Dyrekcjach Robót Publicznych i Dróg Wodnych: Białystok, Kraków, Lublin, Łódź, Toruń, Warszawa, Wilno.