W 685 r. ta część Sutry Avatamsaki została przetłumaczona przez Divākarę w klasztorze Xitaiyuan pod tytułem Dafangguang fohuayan jing rufa jiepin. W katalogu Taishō Shinshū Daizōkyō figuruje pod numerem 295, a w kanonie koreańskim pod numerem 104.
16 marca 798 r. Prajña (般若) ofiarował swoje tłumaczenie cesarzowi. Nosiło ono tytuł Dafangguan fohuayan jing. W katalogu Taishō Shinshū Daizōkyō figuruje ono pod numerem 293, a w katalogu kanonu koreańskiego pod numerem 1262. To tłumaczenie służyło za ostatni rozdział w dwu wydaniach sutry. W tłumaczeniu pomagał mu Chengguan.
Avatamsaka Sūtra Obszerne tłumaczenie na ten język Avatamsaki zwane Jin jing jest dziełem Buddhabhadry (佛陀跋陀羅), który dokonał tego w latach 418-422 w klasztorze Daochang w Yangzhou. Ten przekład w katalogu Taishō Shinshū Daizōkyō figuruje pod numerem 278, a w katalogu kanonu koreańskiego pod numerem 79.
Następnego przekładu zwanego Tang jing dokonał w latach 695-699 Śikszananda (sans. Śikānanda 實叉難陀) Jego tłumaczenie jest o ok. 10% dłuższe od poprzedniego. W katalogu Taishō Shinshū Daizōkyō przekład ten figuruje pod numerem 279, a w katalogu kanonu koreańskiego pod numerem 80.