Max Stirner, właśc. Johann Kaspar Schmidt (ur. 25 października 1806 w Bayreuth, zm. 25 czerwca 1856 w Berlinie) – niemiecki filozof, główny teoretyk indywidualizmu, twórca egoizmu stirnerowskiego, wpłynął na rozwój anarchoindywidualizmu oraz anarchoegoizmu (mimo że anarchistą się samemu nigdy nie nazwał, a swoich myśli nie określał jako anarchistyczne), autor książki Jedyny i jego własnośćDer Einzige und sein Eigentum; wyd. pol. tłum. Joanna i Adam Gajlewiczowie, Warszawa: PWN 1995, s. 458; oraz wydanie drugie 2012, s. 467 (BKF).
Życie i twórczość Stirner urodził się jako jedyne dziecko luterańskiej rodziny mieszkającej w Bayreuth.
Stirner to przezwisko, oznaczające duże czoło i wykorzystane przez Schmidta jako pseudonim literacki, a potem także jako nazwisko. Jego ojciec zmarł, gdy Stirner miał 6 miesięcy. Chłopak był wychowywany przez matkę, a następnie przez ciotkę, która zajęła się nim, gdy matka ponownie wyszła za mąż i wyjechała z Bayreuth do Chełmna, gdzie mieszkał do 12 roku życia. Stirner skończył studia bez żadnego tytułu, tylko z wyróżnieniem naukowym na uniwersytetach w Berlinie, Erlangen i Królewcu.