Wzniesiony został w żelbetowej konstrukcji z zastosowaniem prefabrykatów. Składa się z dwóch połączonych ze sobą części: dwukondygnacyjnego pasażu, w którym w części centralnej mieści się przejście dla pieszych i dla dostawców oraz znajdującego się nad nim biurowca. Łącznie budynek ma 10 kondygnacji nadziemnych i jedną podziemną. Powierzchnia użytkowa Separatora wynosi 12 455 m², powierzchnia zabudowy 2 775 m², a kubatura 53 tys. m³.
Bryłę budynku Separatora jako przykład architektury modernizmu ulokowano nad ziemią na antropomorficznych żelazobetonowych słupach (fr. pilotis), które zostały ozdobione namalowanym na nich oryginalnym czarno-białym wzorem w stylu op-art. Strefa wejścia zaprojektowano w formie całkowicie przeszklonego pawilonu o ośmiobocznym rzucie.
Ściany części biurowej przykryto białą ceramiczną mozaiką, a pola między oknami jasną, emaliowaną blachą falistą. Na dachu płaskim była umieszczona stalowa pergola nadająca bryle lekkości.
Na biurowcu zamontowano pierwsze w ówczesnym województwie katowickim urządzenie do mycia elewacji, zaprojektowane przez Stanisława Kwaśniewicza na wzór podobnego rozwiązania zastosowanego w gmachu ONZ w Nowym Jorku (instalacja ta nie jest używana).