Jako generał Wojska Polskiego do czasu rozpoczęcia akcji „Wisła” opracowywał m.in. raporty dotyczące stopnia zwalczania ukraińskiego podziemia w Polsce. Był współautorem większości dokumentów opracowanych przez Sztab Generalny WP w związku z akcją „Wisła”. Był współautorem koncepcji przesiedlenia z terenów Polski południowo-wschodniej Ukraińców i Łemków na Ziemie Odzyskane.

Następnie pełnił do 1948 roku funkcję szefa Oddziału III (operacyjnego) Sztabu Generalnego WP oraz był zastępcą komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP ds. naukowych. Od 31 grudnia 1954 do 6 grudnia 1955 pełnił m.in. czasowo obowiązki dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego w czasie nieobecności generała dywizji Wsiewołoda Strażewskiego.

W roku 1956 wyjechał na stałe do ZSRR.

Jako generał major w stanie spoczynku był członkiem zarządu Towarzystwa Przyjaźni Polsko-RadzieckiejRIA Novosti..