thumb|Grób Tadeusza Ettera na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu Tadeusz Etter (ur. 16 maja 1911 w Poznaniu, zm. 18 grudnia 1984 tamże) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański w latach 1959–1984.
Życiorys Urodził się 16 maja 1911 w Poznaniu. Kształcił się w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Studia filozoficzne odbył w Gnieźnie, a teologiczne w Poznaniu. 17 czerwca 1934 został wyświęcony na prezbitera przez kardynała Augusta Hlonda, arcybiskupa metropolitę gnieźnieńskiego i poznańskiego. Inkardynowany został do archidiecezji poznańskiej.
Pracował jako wikariusz w Bninie, następnie został prefektem w Collegium Marianum w Poznaniu. Po wybuchu II wojny światowej był wikariuszem Parafii św. Marcina w Poznaniu. W kwietniu 1940 został aresztowany przez funkcjonariuszy Gestapo, był więziony w siedzibie tajnej policji i w Forcie VII w Poznaniu, a następnie w obozach koncentracyjnych w Dachau i w Gusen. Pracował w kamieniołomach. Został wyzwolony w 1945. Był kapelanem obozu repatriantów. W 1947 powrócił do archidiecezji. Pracował jako katecheta i kapelan szpitala wojskowego, a po usunięciu nauki religii ze szkół nauczał jej w parafii farnej w Poznaniu. W 1956 objął funkcję redaktora naczelnego „Biblioteki Kaznodziejskiej”, którą pełnił do śmierci.