W tym samym roku wystawiono także pierwszą operę La liberazione di Ruggiero dall’isola d’Alcina, autorką której była Francesca Caccini. Dzieło zostało przyjęte pozytywnie i przetłumaczone na język polski. Po objęciu tronu Władysław IV Waza przeznaczył salę Zamku Królewskiego na spektakle operowe. Występowała w nich zaproszona do Polski trupa operowa Marco Scacchiego. Działalność opery władysławowskiej zainaugurowano spektaklem upamiętniając Pokój w Polanowie. Dramma per musica zatytułowana Giuditta, wystawiona została w 1635 r. i opowiadała historię biblijnej Judyty. Autorem tego, a także następnych librett miał być Virgilio Puccitelli. W operze władysławowskiej wykonywano dramma per musica, balety i utwory wokalne różnego rodzaju. Na Zamku Królewskim zostało najprawdopodobniej wystawione kilkanaście oper, z których żadna nie zachowała się do czasów współczesnych. Opera warszawska czasów władysławowskich była pierwszą stale działającą sceną operową w Europie (stale działała w latach 1635–1648).
W czasach Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego opery wystawiano rzadziej.