Operę na równie wysokim poziomie uprawiano także w następnych latach z coraz większymi sukcesami.
W listopadzie 2007 roku potwierdzono hipotezę, że przed operą stanisławowską pisano pierwsze polskie opery. Odnaleziono najstarszy znany utwór w języku polskim, który uważany jest za krótką operę kameralną. Tekst trafił do biblioteki uniwersyteckiej w Poznaniu, po śmierci Adolfa Chybińskiego i figurował na początku jako kantata myśliwska. Prof. Jerzy Gołos przebadał ośmiostronicowy tekst i stwierdził, że była to opera wykonywana jeszcze w czasach saskich. Nieznany jest tytuł ani autor tekstu. Gołos nadał mu nazwę „Heca albo polowanie na zająca” i zaproponował finał. Fabuła utworu jest błaha i komiczna: jest to powiastka szlachecka o polowaniu. Opowiada o dworzanach zachęcających Łowczego, by wyruszył na polowanie na zająca, tradycyjnie przygotowywanego na Boże Narodzenie. Sukces polowania mobilizuje kucharza do zorganizowania uczty, podczas której szlachcice objadają się i upijają. Stałym motywem muzycznym jest „Pije Kuba do Jakuba”.