Karol Emanuel II, wł. Carlo Emanuele II di Savoia (ur. 20 czerwca 1634 w Turynie, zm. 12 czerwca 1675 tamże) – książę Sabaudii w latach 1638–1675 (do 1663 rządziła jego matka Krystyna Maria Burbon jako regentka), markiz Saluzzo, hrabia Aosty, Genewy, Moriany i Nicei, również pretendent do tronu Cypru i Jerozolimy.
Życiorys Urodził się w Turynie jako trzeci syn Wiktora Amadeusza I, księcia Sabaudii, i Krystyny Marii Burbon, księżniczki francuskiej (córki króla Henryka IV i jego drugiej żony Marii Medycejskiej).
Zanim osiągnął pełnoletniość, księstwem rządziła w jego imieniu matka, ale nawet kiedy już stał się pełnoletni, nadal żył z dala od spraw państwowych. Stał się znany przede wszystkim ze względu na swoje prześladowania waldensów, które zakończyły się ich masakrą w 1655.
Po śmierci matki w 1663 Karol Emanuel odzyskał pełnię władzy. Nie udało mu się zapewnić swoim ziemiom dostępu do morza kosztem Genui podczas drugiej wojny genueńsko-sabaudzkiej (1672–1673). Miał również problemy w powstrzymaniem wpływów potężnej Francji we Włoszech. Udało mu się jednak usprawnić handel i tym samym wzbogacić księstwo, rozwinął bowiem port w Nicei i wybudował drogę przez Alpy do Francji. Zreformował armię: utworzył pięć regimentów piemonckich i odtworzył kawalerię, wprowadził nowe uniformy.