Zezowate szczęście – polski czarno-biały komediodramat z 1960 roku w reżyserii Andrzeja Munka, nakręcony na podstawie scenariusza Jerzego Stefana StawińskiegoJerzy Stefan Stawiński wydał powieść Sześć wcieleń Jana Piszczyka (1959).. Film przedstawia losy Jana Piszczyka (Bogumił Kobiela), który przez wiele lat próbuje odnaleźć się w różnych rolach społecznych i politycznych, często bez powodzenia. Akcja obejmuje okres od rządów sanacji po stalinizm, ukazując perypetie bohatera w różnych sytuacjach życiowych. Piszczyk, pragnąc zadowolić otoczenie, wpada w absurdalne sytuacje, które demaskują mechanizmy konformizmu i oportunizmu w społeczeństwie.
Film był różnie odbierany przez krytyków – jedni widzieli w nim ośmieszenie historii Polski, inni natomiast dostrzegli uniwersalną przypowieść o konieczności zachowania własnej podmiotowości. Z czasem Zezowate szczęście zyskało uznanie jako ostre spojrzenie na konformizm i oportunizm. Mnożyły się interpretacje wskazujące na inspiracje Munka – między innymi stylem filmowym Charliego Chaplina oraz groteską Witolda Gombrowicza. Film został nagrodzony m.in. Syrenką Warszawską i doczekał się kontynuacji w formie filmu Obywatel Piszczyk (1988) oraz adaptacji w postaci spektaklu teatralnego Piszczyk (2013).