Po wybuchu wojny w 1914 Ulrych uzyskał absolutorium na wydziale prawa i administracji i wstąpił do Legionów Polskich. Był oficerem 1 pułku piechoty. Został ranny w bitwie pod Krzywopłotami. W czasie kryzysu przysięgowego został internowany w Beniaminowie. W listopadzie 1918 kierował z ramienia Polskiej Organizacji Wojskowej akcją rozbrajania oddziałów niemieckich w zburzonym Kaliszu.
Służba w Wojsku Polskim W czasie wojny z Sowietami lat 1919–1921 zorganizował w Szczypiornie pod Kaliszem 29 pułk strzelców kaniowskich. Za zasługi dla kraju w tej wojnie otrzymał Order Virtuti Militari i trzykrotnie Krzyż Walecznych.
Do 2 listopada 1922 pełnił służbę na stanowisku szefa Sekcji III i pomocnika szefa Oddziału II Informacyjnego Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych oraz zastępcy szefa Oddziału II Sztabu Generalnego. Za ten okres służby otrzymał pochwałę ówczesnego Ministra Spraw Wojskowych, gen. dyw. Kazimierza Sosnkowskiego, która została ogłoszona w Polsce Zbrojnej„Polska Zbrojna” Nr 318 z 22 listopada 1922, s. 3..