Romans dworski, in. romans rycerski () – utwór o wykwintnym stylu, przedstawiający niezwykłe przygody i miłosne przeżycia rycerzy, którzy kochają i cierpią dla wybranej damy serca.
Dzieje gatunku Średniowiecze Romans dworski (fr. roman courtois) powstał w XII w.; na jego kształt wpłynęli w dużej mierze poeci z otoczenia Eleonory (Alienor) Akwitańskiej. Pisany był wierszem. Wyróżniono wówczas trzy zasadnicze "materie", czyli trzy obszary tematyczne, w obrębie których poruszali się autorzy: – materia francuska – to tematy zaczerpnięte z epiki rycerskiej (chansons de geste), wzbogacona o wątki romansowe, przygodowe, nawet baśniowe; – materia rzymska – inspirowana literaturą antyczną – np. Powieść o Tebach, Powieść o Eneaszu, Powieść o Troi; – materia bretońska – czerpiąca z legend i folkloru celtyckich, a przede wszystkim z legend o królu ArturzeJoanna Gorecka-Kalita, "Wstęp", w: Tristan i Izolda, Biblioteka Narodowa, seria II, nr 254, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław 2006, s. XIV–XX..