Chogye (조계) – koreańska zjednoczona szkoła (kor. chogye chong 조계종) buddyzmu, której nauczanie jest zdominowane przez konganową praktykę sŏn.
Historia Powstanie szkoły Nazwa Chogye pochodzi od chińskiej nazwy Caoxishan Baolinsi, klasztoru i góry, gdzie przebywał Szósty Patriarcha chan Huineng. Koreański odpowiednik brzmiał Chogye san Porim sa (klasztor Baolin na górze Caoxi/Caoqi 曹溪).
Szkołę chogye, w niezwykle trudnych czasach dla przetrwania buddyzmu w Korei założył T’aego Pou w 1356 r. Było to tzw. Pierwsze Zjednoczenie realizujące częściowo ideę mistrza sŏn Chinula o połączeniu się wszystkich tradycji buddyjskich. Początkowo była to szkoła jednocząca wszystkie tradycje tzw. dziewięciu górskich szkół sŏn (chin. chan, jap. zen, wiet. thiền).
Obok T’aego Poŭ innym ważnym mistrzem sŏn tego okresu był Muhak Chach’o (1317–1405. Jego nauczycielem był mistrz sŏn Naong Hyegŭn (1320–1376, który, tak jak i T’aego, wprowadził do Korei nauki chińskiej szkoły chan linji; w Korei szkoła nosiła nazwę imje. Równie wybitnym mistrzem był Hamhŏ Tŭkt’ong (1376–1433.