KALIBAPI (, , Stowarzyszenie na rzecz Nowych Filipin) – filipińska kolaboracyjna organizacja podczas japońskiej okupacji Filipin w okresie II wojny światowej.
Po zajęciu Filipin przez wojska japońskie i rozpoczęciu ich okupacji japońskie władze wojskowe w styczniu 1942 r. powołały Filipińską Komisję Wykonawczą z Jorge B. Vargasem jako jej przewodniczącym. Pełniła ona rolę tymczasowego organu rządowego na obszarze tzw. Wielkiej Manili, a następnie całego kraju. 8 grudnia zdelegalizowała ona wszystkie partie i organizacje polityczne. Japończycy postanowili natomiast powołać organizację złożoną z Filipińczyków-kolaborantów, która pełniłaby pomocnicze funkcje administracyjne i kontrolne. W rezultacie pod koniec grudnia powstała KALIBAPI, grupując różne nacjonalistyczne grupy skłonne do współpracy z Japończykami. Na jej czele stanął Benigno Aquino Senior. Była ona narzędziem Japończyków do indoktrynacji i kontroli społeczeństwa filipińskiego oraz gospodarczego drenażu wysp. Utworzono także kobiecą oraz młodzieżową sekcję KALIBAPI, w skład której wchodzili młodzi Filipińczycy w wieku od 7 do 18 lat.