thumb|W czasie kwitnienia tworzy barwne kobierce thumb|Floks szydlasty w Japonii Floks szydlasty, płomyk szydlasty (Phlox subulata L.) – gatunek rośliny z rodziny wielosiłowatych (Polemoniaceae). Zimozielona bylina z wschodniej i północnej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na suchych, otwartych, piaszczystych terenach: na pustkowiach, nieużytkach oraz obrzeżach lasów. W Polsce często uprawiana w ogrodach długowieczna bylina, w dużej liczbie odmian. Kwitnie od kwietnia do maja. Przydomek „szydlasty” pochodzi od ostro zakończonych, igiełkowatych liści.
Morfologia Pokrój Roślina darniowa tworząca zwarte, gęste, niskie, poduchowate, rozłożyste kobierce o wysokości 10–15 cm. Pędy Płożące, pokładające się, silnie rozgałęzione, nagie lub delikatnie owłosione, z wiekiem drewniejące. Liście Ulistnienie naprzeciwległe. Liście lancetowate, ostro zakończone (od kształtu ich końców pochodzi polska nazwa gatunkowa "szydlasty"), gęsto osadzone na łodydze. Mają szerokość do 5–6 mm i długość do 16, rzadko do 20 mm, są zimozielone i delikatnie owłosione. Kwiaty Promieniste, skupione po 2–4 do 6 w baldachogrona. Pięć płatków korony jest dwa razy dłuższych od działek kielicha. Płatki są na końcach zaokrąglone, szeroko rozpostarte na boki i rozcięte na końcu. W okresie kwitnienia darń jest ściśle pokryta kwiatami.