200px|thumb|right|Władysław Łokietek i Florian Szary po bitwie pod Płowcami 1331
thumb|150px|Herb Jelita, z symboliką nawiązującą do legendy Floriana Szarego Florian Szary – legendarny polski rycerz z XIV wieku, uważany za protoplastę rodu Zamoyskich herbu Jelita, spopularyzowany przez Józefa Ignacego Kraszewskiego w powieści Jelita.
Według legendy, wzmiankowanej przez Jana Długosza, Florian Szary pochodził z niewielkiego grodu Surdęga (obecnie wieś Majkowice), leżącego 8 km na północ od Przedborza, będącego wówczas grodem królewskim. Miał siostrę Jankę. Był rycerzem w służbie wojewody sieradzkiego i uczestniczył wraz z drużyną w wojnach toczonych przez Władysława Łokietka. Pochodził ze szlachty posługującej się herbem Koźlarogi – w pierwotnej wersji na tarczy herbowej umieszczone było w polu czerwonym pół rogatego kozła. Florian wsławił się podczas bitwy pod Płowcami w 1331 roku, kiedy to broniąc zagrożonego króla miał się rzucić na komtura Heinricha Reussa von Plauena, po czym został przebity trzema krzyżackimi kopiami. Po bitwie król, objeżdżając pobojowisko, ujrzał Floriana Szarego wtłaczającego z powrotem w brzuch swoje wnętrzności. Medycy królewscy zdołali uratować mu życie, a król w uznaniu postawy nadał rycerzowi nowe włości oraz nowy herb: JelitaHerb ten znany był wcześniej, m.in.