W książce zawartych jest wiele ponadczasowych myśli na temat rodziny, przyjaźni, odpowiedzialności, różnic w życiu na prowincji i w stolicy. Jest też kilka zgrabnych powiedzeń (np. „Nie kłóćcie się, wydrapcie sobie lepiej oczy” albo „Pan chyba właśnie zastawił swój mózg”). Puentę książki stanowi złota myśl babci Emila: „Pieniądze należy przesyłać pocztą".
Pierwotne polskie tłumaczenia zostały dostosowane do polskich realiów: bohater nazywał się Emil Nodzyński, jechał z Nowego Miasta do Krakowa i wiózł 140 złotych, babcia zaś mieszkała przy ulicy Topolowej 15.
Przygody Emila Erich Kästner kontynuował w tomie . Wydano go przed wojną w Polsce pod tytułem Emil nad morzem (również w wersji spolszczonej) i już nigdy później nie został wznowiony.
Kategoria:Niemieckie powieści dla dzieci i młodzieży Kategoria:Powieści z 1928 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Berlinie