W latach 1925–1933 studiował na Wydziale Architektury Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig, uzyskując w marcu 1934 tytuł inżyniera budownictwa naziemnego. W czasie studiów uczestniczył w polskiej korporacji „Rosevia” i Bratniej Pomocy. Uczestniczył również w wycieczkach członków korporacji do atrakcyjniejszych miejscowości na Pomorzu i na Kaszubach. Na zebraniach korporanckich zabierał głos w sprawach politycznych, np. na zebraniu dyskusyjnym Gdańskiego Koła Międzykorporacyjnego w 1933 r., w którym uczestniczyli przedstawiciele Komisariatu Generalnego RP w Gdańsku, wygłosił referat pt. „Polskość Pomorza i Gdańska”.
W czasie studiów odbył dłuższe praktyki zawodowe w przedsiębiorstwach i urzędach budowlanych w Gdyni i Gdańsku (1928-1933). Był zatrudniony przy budowach dworca kolejowego we Władysławowie (1928), magazynu portowego i chłodni rybnej w Gdyni (1929-1932) oraz mieszkaniowej kolonii robotniczej w Gdyni (1932-1933). Po ukończeniu studiów kierował robotami przy budowie rzeźni miejskiej w Płocku (1934-1935). W latach 1935–1936 był kierownikiem robót przy rozbudowie gimnazjum polskiego w Gdańsku. Studia i praktyki zawodowe pogłębiał w czasie podróży krajowych i zagranicznych (1930 Niemcy, 1937), studiując zagadnienia urbanistyczne i problemy budownictwa przemysłowego. W 1935 r.