– ochotnicza formacja zbrojna armii japońskiej złożona z Aborygenów tajwańskich podczas II wojny światowej.
Z Formozy, podbitej przez Japończyków w 1895 r., władze japońskie rekrutowały od początku wojny wielu cywilnych pracowników zwanych Gunzoku, którzy pełnili różne funkcje pomocnicze, a także służyli jako personel w obozach dla jeńców wojennych. Tubylcze oddziały pomocnicze pomagały także tłumić bunty na Tajwanie, zarówno Chińczyków, jak i swoich ziomków, jak pod Wushe w 1930. W kwietniu 1942 naczelne dowództwo armii, a w sierpniu 1943 marynarki wojennej zaakceptowały plan tworzenia ochotniczych oddziałów złożonych z Aborygenów tajwańskich. Były one nazywane Specjalnymi Ochotnikami Armii oraz Specjalnymi Ochotnikami Marynarki Wojennej.
W 1942 oddziały złożone z Aborygeńskich żołnierzy otrzymały nazwę Ochotniczych Oddziałów Takasago. Składały się one z 4 różnych typów jednostek: dwóch specjalnych kompanii partyzanckich (po ok. 400 ludzi), Ochotniczego Korpusu Takasago (ok. 4-6 tys. ludzi), ochotników Takasago w regularnych jednostkach japońskiej armii i marynarki wojennej (kilka tys. ludzi).