thumb|Książę Yi U (1912–1945), z koreańskiej rodziny cesarskiej, w mundurze Cesarskiej Armii Japońskiej thumb|Koreańscy robotnicy przymusowi ujęci podczas walk o Wyspy Marshalla udzielają Amerykanom informacji o Japończykach mały|Generał porucznik Hong Sa-ik, najwyższy rangą Koreańczyk służący w armii japońskiej Cesarstwo Koreańskie znajdowało się pod okupacją japońską od 1910 (pod nazwą Generalne Gubernatorstwo Korei). Władze japońskie starały się unikać służby Koreańczyków w Cesarskiej Armii Japońskiej, co dotyczyło także początkowego okresu walk z Amerykanami w czasie II wojny światowej. Jednakże coraz większe zaangażowanie militarne skłoniło do rekrutowania Koreańczyków do różnych pomocniczych wojskowych zadań, jak też używania ich przy różnych pracach budowlanych oraz jako strażników w obozach dla jeńców wojennych. Po rozpoczęciu przez wojska amerykańskie zdobywania kolejnych wysp na Pacyfiku Japończycy zaczęli wcielać mieszkańców Korei do regularnych jednostek wojskowych, ale bez tworzenia spośród nich odrębnych oddziałów. Mieli oni odrębne mundury i stopnie. Byli z reguły surowo traktowani przez japońskich oficerów. Trzymano ich głównie na tyłach, chociaż brali niekiedy udział w walkach np. z chińską partyzantką.