Ostatecznie postanowienia nie zostały zrealizowane ze względu na sprzeciw szlachty. 1657 – w lutym 1657 próbował zdobyć Lwów kolejny najeźdźca, książę siedmiogrodzki Jerzy II Rakoczy, rozbity jednak przez hetmana polnego koronnego Jerzego Sebastiana Lubomirskiego. 1658 – zasługi miasta dla Rzeczypospolitej uhonorowane zostały nobilitacją Lwowa, którego obywatele mogli od tej pory posiadać i dziedziczyć dobra ziemskie, wysyłać posłów, tak jak Kraków, Wilno, Gdańsk i Toruń na sejmy walne i elekcje. 1661 – król Jan II Kazimierz podniósł do godności Akademii lwowskie kolegium jezuickie. Uczelnia do rozbiorów wegetowała, zwalczana przez Akademię Krakowską i Akademię Zamoyską. 1672 – wojna polsko-turecka. Po kapitulacji Kamieńca Podolskiego armia Imperium Osmańskiego sułtana Mehmeda IV stanęła u wrót Lwowa bronionego pod dowództwem Eliasza Łąckiego. Oblężenie miasta trwało od 20 września do 6 października. Zawarto upokarzający Polskę pokój w Buczaczu, choć Turcy, posiłkowani przez wojska kozackie hetmana Petra Doroszenki, miasta i tym razem nie zdobyli. 1673 – w kamienicy arcybiskupiej w rynku umarł król Michał Korybut Wiśniowiecki. 24 sierpnia 1675 – bitwa pod Lwowem. Jan III Sobieski pokonał Tatarów na trakcie gliniańskim.