Maria Caterina Brignole, księżna Monako, księżna de Condé (ur. 7 października 1737 w Genui, zm. 18 marca 1813 w Wimbledonie, Londyn), włoska artystokratka, od 5 czerwca 1757 do 9 stycznia 1771 księżna Monako jako żona księcia Honoriusza III, od 24 października 1798 do 18 marca 1813 księżna de Condé jako żona księcia Ludwika V Burbona.
Dzieciństwo i młodość Maria Katarzyna urodziła się 7 października 1737 roku w Genui. Jej rodzicami byli Giuseppe Brignole, markiz Groppoli, oraz jego żona, Maria Anna Balbi. Markiz Guiseppe był ambasadorem Genui we Francji, dlatego też dziewczynka wraz z matką były stałymi bywalczyniami paryskich salonów i Wersalu. Tam rozsławiono urodę Marii Katarzyny, jeden z biografów określił ją później „najpiękniejszą kobietą we Francji”.
Maria Katarzyna zakochała się w Ludwiku Józefie Burbonie, księciu de Condé. W tym czasie jej matka romansowała z księciem Monako, Honoriuszem III. Po kilku latach potomek rodu Grimaldich zakończył romans z zamężną kobietą i zaczął adorować zaledwie piętnastoletnią Marię Katarzynę.