Od początku lat 60., w związku z rosnącą popularnością wyścigów na 1/4 mili, inni wytwórcy wkrótce także zaoferowali wyższe osiągi w swoich tańszych modelach o standardowych rozmiarach. W 1961 roku Chevrolet wprowadził opcjonalny pakiet sportowy SS z silnikiem o pojemności 409 cali sześciennych (CI) i mocy 360 KM w modelu Impala, a w 1962 roku Dodge umieścił silnik o pojemności 413 CI i mocy 410 KM w modelu Dart, który osiągał prędkość 60 mph (około 100 km/h) w 5,8 sekundy.
Pomysł zamontowania silnika o dużej mocy w lżejszym i tańszym samochodzie średnich rozmiarów został zrealizowany w 1964 w Pontiacu Tempeście z opcją GTO, zawierającą silnik V8 o pojemności 6,4 litra (389 CI), który początkowo rozwijał moc 348 KM. Powstał w ten sposób klasyczny , uważany za definiujący gatunek. Od 1966 pakiet GTO nie był już tylko dodatkiem, ale stanowił osobny model. W 1967 roku American Motors Corporation (AMC) w samochodzie Rambler Rebel zaprezentowało nowy silnik V8 o pojemności 327 cali sześciennych (5,4 L) i mocy 255 koni mechanicznych (190,2 kW) z czterogardzielowym gaźnikiem (wtrysk paliwa był opcją). Był to tym samym pierwszy amerykański, fabryczny hot rod z nadwoziem typu sedan. Rambler Rebel dostępny był z manualną bądź automatyczną skrzynię biegów i podwójnym systemem wydechowym.