Pojedyncza wyspowa nadbudówka została umieszczona typowo na prawym skraju pokładu, aczkolwiek unikalną cechą tego lotniskowca jest jej wysunięcie do przodu, umożliwione przez brak przewodów kominowych. Pozostawia to więcej miejsca na operacje lotnicze na rufie i śródokręciu, gdzie umieszczono dwie windy lotnicze, oraz ułatwia lądowanie dużych samolotów E-2C. Brak kominów jest także korzystny pod kątem braku dymu i gorących spalin, utrudniających lądowanie. Na nadbudówce znajduje się maszt wieżowy z platformą pod anteny radarów. Nadbudówka mieści między innymi pomost bojowy i stanowisko kontroli lotów. Kształt kadłuba, rozszerzającej się ku górze nadbudówki i masztu, pozbawionych praktycznie obłych powierzchni, sprzyja obniżeniu wykrywalności okrętu przez radar (elementy technologii stealth). Przywiązano również wagę do obniżenia pola akustycznego i magnetycznego okrętu. Kadłub posiada system grodzi i opancerzenie zwiększające odporność na środki rażenia. thumb|Pokłady nowoczesnych lotniskowców („Charles de Gaulle” drugi z prawej, a jego poprzednik, „São Paulo” – dawny „Foch” – pierwszy z prawej)