overshooting top.
thumb | right | 300px | Wypiętrzenia przebijające się ponad kowadło w superkomórce (overshooting top)
Obserwacje superkomórek thumb | left | 200px | Wał szkwałowy (arcus) w nadchodzącej superkomórce burzowej thumb | right | 300px | Superkomórka, widać skręcony kształt mezocyklonu Superkomórki mają dobrze ukształtowane i „gęste” kowadło burzowe oraz mogą mieć „kalafiorowate” wypiętrzenia przebijające się ponad kowadło i przyjmujące kształt kopuły (tzw. overshooting top). Dobrze ukształtowane kowadło i długo utrzymująca się kopuła świadczy o bardzo silnym prądzie wznoszącym burzy. Dodatkowo, często można zaobserwować, że kowadło „wyprzedza” chmurę w pewnym kierunku (na półkuli północnej zwykle w kierunku wschodnim lub północno-wschodnim). Świadczy to o obecności silniejszych wiatrów w wyższych rejonach atmosfery, które to wiatry pozwalają na odseparowanie prądu wznoszącego od zstępującego. Zazwyczaj na południowym zachodzie chmury można zaobserwować linię wypiętrzających się cumulusów (ang. flanking line). Jeśli dzień jest pogodny, to można zauważyć zanik innych chmur kłębiastych w okolicy. Świadczy to o lokalnej dominacji prądu wznoszącego superkomórki, który czerpie energię z powietrza w okolicznych terenach.