Współzałożyciel UHWR (lipiec 1944), członek jej prezydium.

Po zakończeniu Wielkiego Zjazdu UHWR (11–15 lipca 1944 roku) został wysłany na Zachód w składzie misji zagranicznej OUN-B i UHWR (pod nazwą Zagraniczne Przedstawicielstwo UHWR), kierowanej przez Mykołę Łebedia. Jej zadaniem było nawiązanie kontaktów zagranicznych dla uzyskania poparcia międzynarodowego dla podziemia na Ukrainie. W skład misji wchodzili ponadto o. Iwan Hrynioch i Łew Szankowśkyj (oprócz tego dwie radiotelegrafistki i personel pomocniczy). Równolegle do Szwajcarii wysłany został wówczas Jewhen Wreciona. Po wojnie studiował prawo na uniwersytecie w Berlinie, oraz na Wolnym Uniwersytecie Ukraińskim, gdzie uzyskał stopień naukowy doktora praw. Do 1948 należał do Zagranicznych Formacji OUN, do środowiska związanego z Mykołą Łebediem i Lwem Rebetem.

W 1949 wyjechał do Nowego Jorku. W 1952 jeden z organizatorów wydawnictwa Prolog, w latach 1952–1974 wiceprezes, 1974–1981 prezes, 1981-92 członek rady dyrektorów tego wydawnictwa. Był wiceprzewodniczącym Zagranicznego Przedstawicielstwa UHWR (1946–1988), redaktorem miesięcznika „Digest of Soviet Ukraine Press” (1957–1974), członkiem kolegium redakcyjnego miesięcznika „Suczasnist” (od 1967).

Przypisy