miejsce w skoku w dal, na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble był ósmy, a na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium odpadł w eliminacjach. Zakończył karierę w 1972.

Był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w skoku w dal w 1964 oraz od 1966 do 1969, wicemistrzem w 1963 i 1972 oraz brązowym medalistą w 1971, a także wicemistrzem w biegu na 100 jardów w 1964. W hali był mistrzem Wielkiej Brytanii w skoku w dal w 193, 1966 i 1972 oraz wicemistrzem w 1962.

Wielokrotnie poprawiał rekord Wielkiej Brytanii w skoku w dal do rezultatu 8,23 m, uzyskanego 30 czerwca 1968 w Bernie (rekord ten poprawił dopiero Christopher Tomlinson w 2002). Był również rekordzistą swego kraju w sztafecie 4 × 100 metrów (czas 39,6 s uzyskany 21 października 1964 w Tokio).

W 1967 został Kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego, a od lipca 2006 jest Komandorem tego orderu.

Rekordy życiowe źródło: 100 m – 10,51 s. (1967) skok w dal – 8,23 m (1968)

Przypisy