Kompletność Turinga – cecha systemu przetwarzającego dane lub języka programowania, polegająca na tym, że można za jego pomocą rozwiązać identyczną klasę problemów obliczeniowych, jak na uproszczonym modelu programowalnego komputera zwanego maszyną Turinga. W praktyce oznacza to, że jeśli dany język, maszyna lub inny system potrafi wykonać lub wyrazić każdy algorytm, określany jest mianem zupełnego, przy czym nie jest wymagane, by algorytm ten realizowany był prosto, wydajnie bądź efektywnie.
Termin wywodzi się od nazwiska matematyka Alana Turinga, który jako pierwszy zaproponował model uniwersalnej maszyny Turinga.
Znaczenie Kompletność Turinga jest jedną z najważniejszych teoretycznych podstaw informatyki. Dzięki niej możliwe jest porównywanie możliwości różnych projektów maszyn obliczeniowych. Jeżeli na zaproponowanym modelu obliczeniowym da się zasymulować uniwersalną maszynę Turinga, oznacza to, że jest on w stanie rozwiązać taką samą ilość problemów algorytmicznych, jak inne modele. Próba implementacji maszyny Turinga na takim modelu jest też jednocześnie dowodem jego kompletności. Kompletność Turinga wynika z niemożliwej do udowodnienia hipotezy Churcha-Turinga.