Literatura powojenna Mimo włączenia Litwy do ZSRR, szczególnie po zakończeniu okresu stalinizmu powstawały nowe przekłady literatury polskiej na język litewski. Polsko-litewskie stosunki kulturalne w okresie komunizmu bywały naznaczone piętnem ideologicznym, lecz istniały także badania literackie i działalność przekładowa od nich niezależne. Do tłumaczy Mickiewicza tego okresu należeli m.in. Vytautas Bložė, Vytaustas Sirijos Gira, Marcelijus Marinaitis, Eugenijus Matuzevičius i Vincas Mykolaitis-Putinas, który w 1974 wydał razem z Marcinkevičiusem nowy przekład Pana Tadeusza. W latach 1974–1978 ukazał się także trzytomowy wybór dzieł Mickiewicza w przekładzie na litewski. Spośród innych antologii należy wymienić wybór dzieł Słowackiego (1959) i antologię 10 lenkų poetų opracowaną w 1962 przez Ryszarda Matuszewskiego i Zygmunta Stoberskiego. Powstało też dość dużo przekładów literatury przedwojennej – Kordiana i chama Leona Kruczkowskiego (1950), Chłopów i Ziemi obiecanej Władysława Reymonta (1955 i 1963), Chama, Nad Niemnem i Marty Elizy Orzeszkowej (1957, 1958 i 1964), Lalki i Faraona