Recepcja utworu Zbiór ocenili pozytywnie m.in. Leon Piwiński, Tadeusz Breza (określał tę prozę jako nieprawdopodobnie piękną i rekord wcielonej poezjiCzytanie Schulza: materiały międzynarodowej sesji naukowej Bruno Schulz − w stulecie urodzin i pięćdziesięciolecie śmierci. Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, 8−10 czerwca 1992. Oficyna Naukowa i Literacka T.I.C., Kraków, 1994, s. 6. ), a także Stanisław Ignacy Witkiewicz, Antoni Słonimski, Julian Tuwim i Adolf Nowaczyński. Przy czym pierwsi recenzenci dostrzegali przede wszystkim walory językowe utworu; nieliczni natomiast (w tym Witkiewicz) dostrzegali metafizyczną warstwę opowiadańCzytanie Schulza..., s. 8.. Utwór wymieniano jako kandydata do nagrody „Wiadomości Literackich”. Pojawiały się także recenzje negatywne i napastliwe, głównie formułowane przez prasę prawicową i lewicową, potępiającą literaturę awangardową. Zarzucano Schulzowi manieryzm i bezużyteczność.

Po wydaniu Sklepów cynamonowych Bruno Schulz, dotychczas skromny nauczyciel z Drohobycza, niemal z dnia na dzień stał się znanym pisarzem.