Ponadto Matuszewicz miał pisać: Dialog prozą z wierszem o bogaczu rzucającym świat, erotyki (1755), Odę do Najświętszej Panny z prośbą o protekcję nad sobą biednym (1764) i wiersze panegiryczne (zobacz J. Bartoszewicz: O kasztelanie brzeskim Matuszewiczu jako poecie. Według własnych słów miał pomagać Onufremu Korytyńskiemu w pisaniu Olkinickiej potyczki i przekładzie pieśni Horacjusza. Według przypuszczeń A. Sajkowskiego: to raczej Korytyński pomagał Matuszewiczowi w jego pracy literackiej.
Przekłady Q. F. Horatius: Satyry wszystkie. Wierszem polskim przez jednego z obywatelów litewskich wyłożone, powst. 1752-1762, wyd. Wilno 1784; fragm. z rękopisu (tekst odmienny od wersji drukowanej) wyd. J. Bartoszewicz: Dzieła t. 9, Kraków 1881, s. 63-71 (tu: Przedmowa tłumacza do czytelnika; urywek kończący przydatek do satyry 2 księgi 1; ustęp z satyry Qui fit Maecenas...; satyra 8 księga 2); rękopis: Ossolineum, sygn. 12432/II; (niektóre satyry tłumacz przerobił).
Matuszewicz miał ponadto tłumaczyć odę Horacjusza Ne forte credas interitura... (IV, 8); list Cum tot sustineas et tanti negotio solus... (II, 1);