Ardicino della Porta (ur. 1434 w Novara, zm. 4 lutego 1493 w Rzymie) – włoski duchowny, kardynał. Krewny kardynała Ardicino della Porta (zm. 1434), biskup ołomuniecki w latach 1489–1493.
Uzyskał doktorat z prawa rzymskiego i kanonicznego. Za pontyfikatu Pawła II był wikariuszem archidiecezji Florencja. W trakcie buntu w tym mieście odważnie opublikował papieski interdykt przeciwko buntownikom. Służył jako legat papieski w celu pojednania cesarza Fryderyka III i króla Węgier Macieja Korwina i skłonienia ich do poprowadzenia krucjaty przeciw Turkom. Następnie został referendarzem Kurii Rzymskiej. Papież Sykstus IV mianował go w 1475 biskupem Alerii na Korsyce, mimo to nadal służył w administracji papieskiej m.in. jako gubernator miast Norcia, Terni, Perugia, Todi i Città di Castello. Papież Innocenty VIII mianował go swoim sekretarzem ds. kontaktów z ambasadorami królów i książąt przy Stolicy Apostolskiej. W nagrodę za wierną służbę uzyskał od tego papieża nominację kardynalską (marzec 1489), z tytułem prezbitera Ss. Ioannis et Pauli. 5 listopada 1490 został mianowany biskupem ołomunieckim, ale nigdy nie objął rządów w diecezji. Uchodził za człowieka kompetentnego i pobożnego, w przeciwieństwie do wielu ówczesnych kardynałów stronił od luksusów i innych ziemskich uciech.