Grumman J2F Duck – jednosilnikowa, dwupłatowa łódź latająca produkowana w latach 1936–1945. Samolot zaprojektowany w zakładach Grummana początkowo otrzymał oznaczenie G-15, ale po przyjęciu go przez US Navy znany był jako J2F Duck.
Historia Projekt maszyny powstał w Loening Aeronautical Engineering Corp. W 1931 powstałe z niej zakłady Grover Loening Aircraft Company zaproponowały Marynarce projekt XO2L-1 samolotu łącznikowego. Ponieważ zakłady Grover Loening nie posiadały już wówczas mocy wytwórczych, zainteresowana konstrukcją marynarka wojenna przekazała ją koncernowi Grumman. Po dokonaniu szeregu modyfikacji Grumman opracował „Projekt 7”, który w 1932 został przedstawiony i zaakceptowany przez Marynarkę Stanów Zjednoczonych. Pierwszy lot prototypowego XJF- 1 miał miejsce w dniu 25 kwietnia 1933. Dwadzieścia siedem pierwszych, seryjnych wodnosamolotów JF-1 zostało dostarczonych lotnictwu floty w 1934, wchodząc po raz pierwszy na wyposażenie dywizjonu VJ-1 lotniskowca USS Langley (CV-1). Kolejna wersja JF-2, którą zbudowano w czternastu egzemplarzach, różniła się od pierwszej zastosowaniem innej jednostki napędowej tej samej mocy – silniki Wirght były bowiem bardziej dostępne niż Pratt & Whitney.