Taśma filmowa 35 mm – najczęściej używany format materiału filmowego wykorzystywanego zarówno w fotografii, jak i w kinematografii. Taśma tego standardu została opracowana w 1892 przez Williama Dicksona oraz Thomasa Edisona na podstawie dostarczonego przez George’a Eastmana materiału fotograficznego i jest wykorzystywana do dzisiaj w prawie niezmienionej formie. Materiał światłoczuły, z którego wytwarza się taśmę ma postać pasków o szerokości 35 mm, skąd wywodzi się nazwa standardu, perforowanych na obu brzegachRzeczywista szerokość taśmy 35 mm jest określona normą SMPTE i wynosi 34,925 mm (1,375 cala). Szerokość ta została wybrana przez Dicksona we współpracy z Eastmanem jako niemetryczna wartość standardowa 1 i 3/8 cala. Wzmianka o tym znajduje się w artykule autorstwa Dicksona w 1933 SMPTE Journal. „Half Frame Cameras”. Ten rozmiar jest również dokładnie połową szerokości filmu „typu A” (2 i 3/4 cala lub 69,85 mm), który był wówczas standardowym rozmiarem Eastmana. „Enhancing the Illusion: The Process and Origins of Photography”, George Eastman House.ANSI/SMPTE 139-1996. SMPTE STANDARD for Motion-Picture Film (35mm) – Perforated KS. Society of Motion Picture and Television Engineers. White Plains, NY..