mały|upright=1.5|Poglądowa mapa głównych kultur schyłku 4. tysiąclecia p.n.e. Kultura Vinča zaznaczona barwą fioletową. mały|Posążek z Serbii – przykład sztuki kultury Vinča|alt=Fotografia studyjna, gliniana statuetka na jednolitym gradientowym tle przedstawiająca zapewne kobietę, forma rzeźby jest mocno uproszczona, brak dokładnego odwzorowania rąk, na twarzy zaznaczono tylko duże oczy i nos, tors okrywa koszula z dekoltem w serek, od pasa w dół postać ma ubraną zapewne spódnię, być może z fartuszkiem Kultura Vinča – neolityczna kultura archeologiczna związana ze stanowiskiem eponimicznym w miejscowości Vinča na przedmieściach Belgradu. Kultura Vinča rozwijała się w Europie południowo-wschodniej od ok. 5500 do ok. 4000 p.n.e. Wyróżniana jest faza starsza zwana Turdaș (Tordos) lub Vinča A i B, oraz młodsza – Pločnik lub Vinča C i D. Kultura Vinča powstała ponad starszą kulturą starczewską. Na jej bazie rozwinęła się kultura badeńska i inne pomniejsze kultury.
Zauważono, że wykazuje ona w przypadku figurek glinianych niezwykle silne podobieństwo do kultury Jōmon z Japonii (typ twarzy, pozy, układ rąk, kształt ciała, nosa i innych elementów), mimo iż obie kultury dzieli cała Eurazja.