Sulęcin () – wieś widlicowa w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice. Tworzy sołectwo razem z osiedlem Szostakowice. Leży na wysokości 128 m n.p.m.
Nazwa W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej staropolskiej formie Sulenczino. Niemiecką nazwę Saulwitz po raz pierwszy odnotowano w 1783 r.
W spisie miejscowości Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie występuje pod polską nazwą Solencin, oraz niemiecką Saulwitz podobnie w spisie Adamiego z 1888 r.
Historia Wykopaliska archeologiczne odkryły ślady: osady neolitycznej (4200–1900 p.n.e.) cmentarzyska szkieletowego kultury unietyckiej (1900–1450 p.n.e.) osady z epoki brązu (1300-650 p.n.e.) cmentarzyska ciałopalnego kultury łużyckiej (1300–650 p.n.e.) cmentarzyska kultury lateńskiej (400 p.n.e.–400 n.e.) osady i grobu ciałopalnego kultury przeworskiej (400 p.n.e.–375 n.e.) osady wczesnośredniowiecznej
W 1477 osada stanowiła własność wrocławskich kanoników regularnych z wyspy Piasek. W 1783 stanowiła dobra parafii wrocławskiego kościoła farnego św. Marii Magdaleny.