Stefania Nalazek z domu Górnicka (ur. 1895, zm. 31 stycznia 1943) – żona Stanisława Nalazka i gospodyni domowa, wychowała sześcioro dzieci. Na początku 1942 wstąpiła do PPR organizując z mężem w domu lokal konspiracyjny, odbyło się w nim także zebranie, podczas którego powołano do życia Komitet Powiatowy partii. Zginęła wraz z mężem i najstarszą córką w czasie obławy na dom rodzinny.
Dzieci Stanisława Nalazek (ur. 1917, zm. 31 stycznia 1943) – najstarsza z rodzeństwa, przed wojną działała w Czerwonym Harcerstwie i Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Na początku 1942 wstąpiła w szeregi PPR. Służyła także jako łączniczka Gwardii Ludowej. Razem z rodzicami straciła życie w czasie obławy na ich dom rodzinny.
Jan Nalazek (ur. 1 grudnia 1918, zm. 23 listopada 1943) – podporucznik GL. Przed wojną działacz Czerwonego Harcerstwa, OM TUR i Komunistycznego Związku Młodzieży Polski. W 1941 walczył w szeregach Armii Czerwonej a po ucieczce z niewoli wstąpił w rodzinnych stronach do PPR (należał do KP). Jako członek sztabu Okręgu GL Warszawa-Prawa Podmiejska organizował grupy wypadowe i oddziały leśne w rejonie Mińska Mazowieckiego. Udało mu się przeżyć obławę na rodzinny dom oraz na swój oddział pod wsią Słup.