Płyty do dziś znajdują się w Bydgoszczy, Chełmnie, Krakowie, Lublinie i w Łodzi.
Zakończenie prac Komitetu Organizacyjnego Budowy Pomnika Nieznanego Żołnierza Złożenie płyty w Warszawie zmobilizowało Komitet do działania. 23 grudnia 1924 zebrał się on z inicjatywy ówczesnego ministra spraw wojskowych gen. dyw. Władysława Sikorskiego. Zebraniu przewodniczył nowy przewodniczący – gen. broni Józef Haller. Skład Komitetu uległ istotnemu poszerzeniu. Weszli do niego: Adolf Szyszko-Bohusz – ówczesny rektor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie Marian Lalewicz – profesor Politechniki Warszawskiej, architekt Stanisław Noakowski – profesor Politechniki Warszawskiej, architekt Stefan Szyller – architekt i konserwator zabytków Teofil Wiśniowski – konserwator zabytków miasta stołecznego Warszawy Edward Wittig – artysta rzeźbiarz Stefan Żeromski – pisarz Adam Grzymała-Siedlecki – pisarz
Dyskutowano następujące lokalizacje: na osi al. 3 Maja, u wylotu mostu Poniatowskiego, u stóp figurki Najświętszej Marii Panny Passawskiej na Krakowskim Przedmieściu, na Forcie Legionów przy ul. Sanguszki, róg Zakroczymskiej czy na stokach Cytadeli.