Bluszcz himalajski (Hedera nepalensis K. Koch) – gatunek wiecznie zielonego pnącza należący do rodziny araliowatych (Araliaceae). Występuje w Afganistanie, Bhutanie, Chinach, Indiach, Nepalu, Laos, Mjanmie, Tajlandii, Wietnamie.
Morfologia thumb|left|200px|Liście bluszczu himalajskiego Łodyga Płożąca się lub pnąca do wysokości 30 m przy pomocy korzonków przybyszowych. Liście Zimozielone, skrętoległe, z wierzchu ciemnozielone, błyszczące, pod spodem jaśniejsze, nagie, skórzaste, lancetowate, owalne, do klapowanych (klapy nieparzyste, zazwyczaj 3, trójkątne), u nasady sercowate do klinowatych, szczyt nieco zaostrzony lub tępy. Kwiaty Obupłciowe, drobne, 5-krotne, zebrane w baldachowate wiechy. Szypułki kwiatowe (długości 7–12 mm) i kwiatostanowe owłosione. Kielich całobrzegi, niepodzielony. Płatki korony żółte. Pręcików 5, pylniki 1–2 mm długości. Szyjka słupka krótka, pojedyncza. Owoce Pestkowce, spłaszczone, 5–7 mm długie, 5–10 mm szerokie, o barwie pomarańczowej do czerwonej.
Biologia i ekologia Roślina kwitnie od października do kwietnia.
Roślina trująca – wszystkie jej części są trujące, ponieważ zawierają saponiny (np. hederynę), które działają drażniąco na skórę i spojówki oka, a po spożyciu wywołują zaburzenia przewodu pokarmowego i układu nerwowego.