Odznaczony został Orderem Świętego Stanisława 3 klasy (1916), Orderem Świętej Anny 2 i 3 klasy (1915, 1916), Orderem Świętego Włodzimierza 3 i 4 klasy (1815, 1917) W 1920 po klęsce wojsk białych i ich ewakuacji na Krym za zgodą rządu gruzińskiego przekroczył, wraz z resztkami swojej dywizji, granicę Republiki Gruzji, gdzie został internowany. Następnie udał się na Krym, a stamtąd z rozkazami gen. Piotra Wrangla z powrotem na północny Kaukaz. Sformował partyzanckie oddziały do walki z bolszewikami. Po niepowodzeniach ponownie zbiegł do Gruzji.
Wiosną 1921 wyemigrował do Jugosławii, a następnie Francji. Na emigracji został jednym z przywódców Ludowej Partii Górali Północnokaukaskich, która walczyła o odłączenie się północnego Kaukazu od ZSRR i utworzenie Republiki Północnokaukaskiej. Był też członkiem Komitetu Niepodległości Kaukazu skupiającego przywódców gruzińskich, armeńskich, azerskich i górali kaukaskich.