Książę krwi imperatorskiej (), księżna krwi imperatorskiej () – tytuł członków domu panującego w Imperium Rosyjskim, nabywany z faktu urodzenia jako potomek cesarza Rosji w stopniu dalszym niż wnuk.
Wprowadzenie tytułu Wraz z rozrastaniem się domu Romanowów nastała potrzeba ograniczenia kręgu osób, którym przysługiwać miał tytuł i prawa (w tym majątkowe) wielkiego księcia (великий князь). Bezpośrednią przyczyną podjęcia kroków w tym kierunku było pierwsze małżeństwo wielkiego księcia, którego ojciec jeszcze nie objął władzy – Konstantyna Konstantynowicza – z Elżbietą Augustą Sachsen-Altenburg (w 1884). 24 stycznia 1885 cesarz Aleksander Aleksandrowicz ograniczył wspomniany krąg wyłącznie do dzieci i wnuków panującego, nie wprowadzając jednak żadnego tytułu w zamian.
Błąd ten cesarz naprawił ukazem z 2 lipca 1886, kiedy to wprowadzono kategorię księcia krwi imperatorskiej i jej atrybuty. Pierwszą osobą, której nadano ten tytuł, był Ioann Konstantynowicz (Iwan Konstantynowicz), urodzony w 1886.