Natarcie doszło do wzg. 95 i zaległo w silnym ogniu broni maszynowej i artylerii. Następnie batalion wycofał się do Bogorii Dolnej i zajął tam obronę. Po godz. 15.00 batalion wraz batalionami: II i III 14 pp oraz ON „Brodnica” przedarł się do rzeki Słudwi, którą sforsował ok. godz. 16.00 pod osłoną 67 pp. W rejonie Złakowa Borowego od ok. godz. 20.00 zbierał rozproszonych żołnierzy i koncentrował swoje pododdziały. Po północy 17 września batalion podjął marsz w kolumnie dywizji za batalionami 14 pp i batalionem ON „Brodnica” po trasie Sokołów, Kochanki, Witusza. Rano dotarł do wsi Witusza-Poprzeczka, gdzie wraz z 14 pp zajął obronę okrężną. Był ostrzeliwany ogniem nękającym przez niemiecką artylerię. W godz. 13.00-15.00 wykonał marsz do lasu Aleksandrów, miejsca koncentracji 4 DP. W trakcie tego marszu został zaatakowany przez niemieckie lotnictwo, część pododdziałów uległa rozproszeniu. Podczas reorganizacji w lesie Aleksandrów 14 pp przeformowano w batalion, a resztki batalionu ON „Jabłonowo” przydzielono pod dowództwo pułku. W nocnym marszu 17/18 września pozostałość batalionu maszerował w straży przedniej dywizji wspólnie z batalionem 14 pp poprzez Jamno, Iłów, łaziska, Budy Stare do gajówki Radziwiłka. W trakcie marszu pozostałości batalionu były atakowane kilkakrotnie przez lotnictwo, poniosły duże straty.