Po drodze do batalionu dołączył batalion ON „Poznań I”, na rozwidleniu dróg w okolicy Iwna szpica batalionu została ostrzelana z broni maszynowej, patrol stwierdził w lesie częściowo uzbrojoną grupę cywilnych osób posługujących się językiem niemieckim. Dywersantów tych wyłapali żołnierze I Poznańskiego batalionu ON. Batalion na noc zatrzymał się w Podstolicach. Następnie poprzez Wrześnię dotarł na nocleg do Słupcy. 7 września rano batalion wykonał marsz ze Słupcy do Kleczewa i Ślesina. Wieczorem batalion stanął na postój w na wschodnim skraju lasu majątku Lubstów, a dowództwo stanęło w leśniczówce Wielki Bór. Obornicki batalion ON stanowił odwód dowódcy Zgrupowania ON płk. Siudy. Patrole łączności batalionu rozkazem dowódcy zgrupowania organizowały sieć łączności dowództwa zgrupowania w Sompolnie z batalionami i zgrupowaniami ON. 8 września batalion był nadal w odwodzie dowódcy zgrupowania w rejonie Kaźmierowa oraz w lesie na zachód od tej miejscowości, jednocześnie został podporządkowany wraz z batalionem ON „Poznań II” dowódcy odwodu ppłk. Bernardowi Śliwińskiemu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Batalion ON „Oborniki” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.