o prześladowaniu chrześcijan)Trajan potępił wszczynanie spraw karnych na podstawie donosu anonimowego i odradził poszukiwanie chrześcijan z własnej inicjatywy namiestnika, jednak nie wykluczył karania odmawiających złożenia ofiar (Procesy chrześcijan w świetle korespondencji Pliniusza Młodszego, Środki dowodowe zastosowane w procesie chrześcijan pontyjskich w relacji Pliniusza Młodszego).. Styl Pliniusza Młodszego określany bywa jako jasny, rzeczowy, zwięzły. Jego listy, w odróżnieniu od np. korespondencji Cycerona były od początku przeznaczone do publikacji, nie jest to więc ściśle rzecz biorąc korespondencja prywatna.
Zdaniem historyków XIX-wiecznych Pliniusz, zwłaszcza w porównaniu z Seneką i Tacytem, uchodził za obywatela przeciętnie majętnego. Tymczasem już powierzchowne badaniaE. Allain: Pline le Jeune et ses heriteurs, Paris 1891 pozwoliły stwierdzić, że Pliniusz miał 10 tysięcy ha ziemi, co kwalifikowało jego posiadłości do typu latyfundialnego.