Franjo Džal (ur. 9 kwietnia 1906 w Bihaciu, zm. w październiku 1945 w Belgradzie) – oficer lotnictwa Królewskiej Armii Jugosłowiańskiej, chorwacki as myśliwski, dowódca 4 Skrzydła Myśliwskiego Chorwackiego Legionu Lotniczego, a następnie Skrzydła Treningowego Chorwackich Sił Powietrznych podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną i gimnazjum w Bihaciu. W 1924 r. zakończył naukę w akademii wojskowej w Belgradzie. Służył w lotnictwie myśliwskim Królewskiej Armii Jugosłowiańskiej. Krótko przed wybuchem wojny z Niemcami w kwietniu 1941 r. pełnił funkcję zastępcy dowódcy 5 pułku myśliwskiego w Niszu w stopniu majora.
Następnie przeszedł do nowo formowanych sił lotniczych Niepodległego Państwa Chorwackiego. Po apelu przywódcy NDH, Ante Pavelicia z 2 lipca 1941 r. w sprawie wysłania ochotników do walki z Sowietami, zgłosił się do tworzonej jednostki lotniczej pod nazwą Chorwacki Pułk Lotniczy (Hrvatska Zrakoplovna Pukovnija). Został dowódcą 4 Skrzydła Myśliwskiego w składzie 10 i 11 dywizjonu myśliwskiego. Po przeszkoleniu w Jagdfliegerschüle 4 w Fürth koło Norymbergi pod koniec września trafił na front wschodni. Chorwaccy piloci myśliwscy zostali przydzieleni do niemieckiej grupy lotniczej JG 52 jako 15.(Kroatische)/JG 52, rozpoczynając na pocz. października misje bojowe.