Bitwa pod Eckmühl – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 21–22 kwietnia 1809 roku podczas wojen napoleońskich.
Bitwa ta była punktem zwrotnym podczas wojny w 1809 roku. Napoleon nie był jeszcze przygotowany do działań wojennych, gdy 10 kwietnia Austriacy pod wodzą arcyksięcia Karola przystąpili do operacji wojskowych mających na celu pozbawienie Francji inicjatywy strategicznej. Dzięki zaciętej obronie III korpusu dowodzonego przez marszałka Davouta i bawarskiego VII korpusu dowodzonego przez marszałka Lefebvre'a, Napoleon mógł pokonać główną armię austriacką, przez co do końca wojny inicjatywa pozostała w rękach Francji.
Sytuacja strategiczna Operując na długim, liczącym 80-90 kilometrów nierównego i pokrytego gęstymi lasami terenu froncie od Ratyzbony do Pfaffenhofen an der Ilm, zarówno Francuzi jak i Austriacy nie mieli dostatecznej wiedzy o siłach, morale i zamiarach przeciwnika.
Przypuszczając, że większa część armii austriackiej została rozlokowana tak, by ochraniać przyczółek w Landshut oraz główną drogę do Wiednia, Napoleon 20 kwietnia 1809 roku rzucił większość swej armii do ataku w kierunku południowo-zachodnim.