Gdy zdał sobie sprawę z pomyłki, w nocy przegrupował swe siły, by uderzyć przez Eckmühl na Ratyzbonę.
22 kwietnia Gdy arcyksiążę Karol, który nawiązał już łączność z idącymi z Czech korpusami, zauważył, że ma przed sobą jedynie korpus Davouta, oparł swe siły o Ratyzbonę i postanowi zniszczyć osamotniony korpus. Z tego powodu rankiem 22 kwietnia wojska austriackie ruszyły do natarcia, próbując obejść lewe skrzydło Francuzów. Napoleon po przegrupowaniu swych wojsk ruszył z głównymi siłami w kierunku Ratyzbony o godzinie 2:00, zamierzając przemieścić swe siły około 30 km na północ w ciągu kilku godzin. W ten sposób wzmocniłby Davouta już w godzinach porannych. Austriacki wódz nie wiedział więc jeszcze o tym, że od południa pod Eckmühl zaczęły zbliżać się główne siły francuskie, zagrażające obejściem lewego skrzydła austriackiego.
Do początkowych walk doszło, gdy idące do ataku przednie oddziały austriackie wpadły na idącą do szarży kawalerię Montbruna, który wcześniej z powodu pagórkowatego i pokrytego lasem terenu nakazał spowolnienie natarcia. Austriacki generał Rosenburg martwił się tym, że wojska Davouta jeszcze nie wkroczyły do walki, gdyż jak słusznie przypuszczał czekały one na posiłki.