W roku 1973 trafił - ponownie z bratem Ireneuszem - do beniaminka pierwszej ligi, Śląska Wrocław. To był najlepszy okres w jego karierze. W 1977 zdobył mistrzostwo Polski, a w 1978 - wicemistrzostwo. W 1976 z wrocławską drużyną wywalczył Puchar Polski. Awansował także do ćwierćfinału Pucharu Zdobywców Pucharów. Ze Śląska odszedł w 1981. Wyjechał do Australii, gdzie najpierw grał, a później został trenerem. Po pięciu latach wrócił do Polski i grał w barwach Polaru Wrocław. Później ponownie wyjechał do Australii. Zmarł w Australii w wieku 58 lat, przyczyną był udar mózgu. Został pochowany na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu. mały|Grób Zygmunta Garłowskiego na cm. Wrocław-Osobowice
Reprezentacja Polski W reprezentacji narodowej zadebiutował 15 maja 1974 w Warszawie w wygranym meczu z reprezentacją Grecji (2:0). W 1974 razem z reprezentacją młodzieżową zajął III miejsce w Młodzieżowych Mistrzostwach Europy. l.p.Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi1.15 maja 1974Warszawa2-0towarzyskido 45'2.31 października 1974Warszawa2-0towarzyski90'3.26 maja 1976Poznań0-2towarzyskido 45'