Swedenborgianie – wyznawcy chrześcijańskiej doktryny religijnej i mistycznej Emanuela Swedenborga (1688 – 1772); nazywani są: Nowi Chrześcijanie, Nowy Kościół, Kościół Nowego Jeruzalem. Na świecie jest ich około 25-30 tys.
Historia Swedenborg pisał o powstaniu nowego Kościoła, opartego na jego doktrynie, lecz sam nigdy nie próbował go założyć. Dopiero 15 lat po jego śmierci, 7 maja 1787 w Anglii założono taki Kościół, który rozpoczął aktywną działalność misjonarską, głównie w USA i Afryce (zgodnie z opinią Swedenborga, że czarnoskórzy są „z natury” gotowi do przyjęcia jego wiary). Wyznawcy popierali także abolicjonizm w USA i przyjmowali do swoich domów wyzwolonych lub zbiegłych niewolników.
W XIX w. doktryna uległa silnemu wpływowi okultyzmu i stała się teozofią, a wyznawcy praktykowali alchemię i wróżbiarstwo.
W USA swedenborgianie utworzyli w 1817 „Generalną Konwencję Nowego Kościoła”, dziś znaną jako „Swedenborgiański Kościół Ameryki Północnej” z ośrodkiem w Newton. Pod koniec XIX w. odłączył się od niego „Nowy Kościół Pana Nova Hierosolyma” (z ośrodkiem w Bryn Athyn).