Wsiewołod Nikołajewicz Mierkułow (; ur. w Zakatale, zm. 23 grudnia 1953 w Moskwie) – radziecki funkcjonariusz służb specjalnych, działacz partyjny, polityk i dramaturg narodowości rosyjsko-gruzińskiej, generał armii (zdegradowany). Protegowany i bliski współpracownik Berii, awansował dzięki niemu, zostając I zastępcą ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR (1938–1941), szefem GUGB (1938–1941), członkiem KC WKP(b) (1939–1946), ludowym komisarzem bezpieczeństwa państwowego ZSRR (1941), ponownie szefem GUGB (1941–1943) i jeszcze raz ludowym komisarzem bezpieczeństwa państwowego ZSRR (1943–1946, w 1946 pod nazwą ministra). Po 1946 roku odwołany, jego kariera uległa załamaniu, do rządu powrócił dopiero po paru latach jako (1950–1953). Gdy Beria przegrał walkę o władzę po śmierci Stalina, Mierkułow został razem z nim aresztowany, po czym stracony. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR I i II kadencji.